Σας έχω δείξει τη μηχανή μου; Είναι μια Multistrada 1000DS του '05, αγορασμένη τον Αύγουστο του 2006. Είναι η τέταρτη στη σειρά μοτοσυκλέτα που αγοράζω, η τρίτη ιταλική και η πρώτη που αγόρασα καινούργια!
Μια ωραία πρωΐα του Αυγούστου, Δευτέρα,, αφού έκανα έναν οικονομικό προγραμματισμό, αποφάσισα να χρεωθώ και να αποκτήσω μια καινούργια μοτοσυκλέτα. Φυσικά ιταλική — η μοναδική ιαπωνική μηχανή που πέρασε από τα χέρια μου (Honda AX-1) ήταν εκείνη που κράτησα λιγότερο απ'όλες και η πιο βαρετή. Πήγα σε μια αντιπροσωπεία να παραγγείλω το 620 αλλά δεν είχα καταλήξει στο χρώμα και είπαμε να τηλεφωνηθούμε αφού μάθουν τη διαθεσιμότητα από τα κεντρικά. Λίγες ώρες αργότερα με πήραν τηλέφωνο και με ενημέρωσαν πως θα μπορούσα με λιγότερα από 1000 € επιπλέον να αποκτήσω το χιλιάρι — τιμή προσφοράς μέχρι εξαντλήσεως των αποθεμάτων, δυστυχώς μόνο σε ασημί. Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα σκεφτεί αυτό το ενδεχόμενο, κυρίως επειδή η 1000άρα είναι too much για την χρήση που κάνω, ενώ φοβόμουν πως θα έχει ακριβότερη συντήρηση. Παρ'όλα αυτά, η προσφορά ήταν δελεαστική και έτσι την παρήγγειλα. Πέμπτη απόγευμα την πήρα!
Μια μηχανή χιλίων κυβικών (ακόμα και δικύλινδρη) σου διδάσκει εγκράτεια. Για την ακρίβεια, οφείλεις να είσαι προσεκτικός στους χειρισμούς σου γιατί αλλιώς θα σε φάει η μαρμάγκα. Το γκάζι πρέπει να ανοίγει μαλακά και το φρένο πρέπει να τραβιέται προοδευτικά, τα 90 (περίπου) άλογα στον πίσω τροχό, στους αθηναϊκούς δρόμους δεν είναι παιχνιδάκι - είναι extreme sports! Μετά από 1μιση χρόνο, ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω για πιο λόγο να έχει κάποιος περισσότερα άλογα για την καθημερινή του μετακίνηση. Εκτός φυσικά από την περίπτωση να μην έχει την δυνατότητα να έχει 2 μηχανές — όπως εγώ.
Δεν έχω κάνει ποτέ μέχρι τώρα λιγότερα χιλιόμετρα σε τόσο χρονικό διάστημα, δυστυχώς. Υποχρεώσεις, μικροπροβληματάκια υγείας και καθιστική ζωή δεν με άφησαν να απολάυσω την μηχανή μου. Κυκλοφορώ κάθε μέρα με τούτη αλλά τα χιλιόμετρα είναι λίγα και οι δρόμοι μονίμως μποτιλιαρισμένοι από τα ταξί, λεωφορεία και SUVs. Άμα συνηθίσεις τον «αντρικό» συμπλέκτη, μπορείς με τη Ducati να κάνεις ατελείωτα παιχνίδια. Πλαγιολισθήσεις, παντηλίκια, σφήνες και σούζες εκτελούνται με εξαιρετική ευκολία, με μια μικρή κίνηση του δεξιού καρπού. Εγώ βέβαια είμαι πάντα κύριος και δεν κάνω τέτοια πράγματα! (…)
Πέρα από αυτά, η μηχανή δεν είναι ακριβώς ταξιδιάρα. Η κάλυψη από τον αέρα δεν είναι αρκετή για 2 άτομα, οι κραδασμοί γρήγορα κουράζουν έναν καλομαθημένο πισινό και ο προβληματικός μετρητής καυσίμου δεν σε βοηθάει να καταλάβεις πόσα ακριβώς καύσιμα έχεις στο ρεζερβουάρ. Από την άλλη όμως, μόλις βγεις από την εθνική στο επαρχιακό δίκτυο, η μηχανή θα σε ανταμείψει με απολύτως ουδέτερη συμπεριφορά στις στροφές, όπου μπορείς να γέρνεις όσο χρειάζεται (μέχρι να αρχίσει το καζανάκι της εξάτμισης από τη μία, το σταντ από την άλλη να ξύνονται) με το ένα χέρι, χωρίς κουνήματα και χωρίς ανησυχία. Ταχύτητες μέχρι 170 χλμ./ώρα είναι αστεία υπόθεση για τη Multistrada, από εκεί και πάνω ο αέρας αρχίζει να ταλαιπωρεί έναν σχετικά ψηλό αναβάτη που θα πρέπει να «διπλώσει» πίσω από την κοντή ζελατίνα για προστασία — όπως σε ένα supersport. Σε συνθήκες γρήγορης βόλτας χωρίς συνεπιβάτη, η οδήγηση της είναι ακριβώς όπως ενός supersport ενώ σε συνθήκες ταξιδιού μπορείς να είναι όρθιος και χαλαρός μέχρι εκεί που ο αέρας αρχίζει να σε ταλαιπωρεί — πιθανόν αυτό να βελτιώνεται με μια ψηλότερη ζελατίνα αλλά δεν έχω βρει κριτικές ή γνώμες για κάποιο aftermarket αξεσουάρ.
Το 1000DS έχει ήδη αντικατασταθεί από το 1100, το οποίο, πέρα από τις διάφορες μικροβελτιώσεις έχει υδραυλικό συμπλέκτη που αφενός σε γλυτώνει από την φασαρία-σήμα κατατεθέν του ξηροκάμπανου της Ducati, αφετέρου κάνει τη μανέτα λίγο πιο μαλακιά για καθημερινή χρήση. Τη συστήνω ανεπιφύλακτα!