Κατ' αρχάς, και για να προλάβω τους αγριεμένους γραφίστες που ήδη κοπανάνε τα πληκτρολόγια τους ξεφωνίζοντας μπινελίκια, να πω πως έχω γνωρίσει πολλούς σωστούς επαγγελματίες. Επαγγελματίες που ναι μεν προέρχονται από τον χώρο του έντυπου αλλά έχουν αντίληψη του μέσου που λέγεται Internet και θέλουν να μάθουν τις δυνατότητες και τους περιορισμούς ώστε να κάνουν καλύτερη δουλειά, με τους οποίους συνεργάζομαι άψογα και ταυτόχρονα μαθαίνω και μερικά πράγματα για την τέχνη τους. Αλλά...
...οι περισσότεροι WEB DESIGNERS (από τους «παλιούς» — που άφησαν τις μπροσούρες και έπιασαν το web, οι νεώτεροι είναι άλλη ιστορία…) έχουν καβαλήσει το καλάμι. Θεωρούν πως είναι μόνο αυτοί που αξίζουν τα εύσημα για ένα πετυχημένο site ενώ αντίθετα, οι προγραμματιστές φταίνε που κάποιο άλλο πάτωσε. Θεωρούν επίσης πως ένας web developer δεν έχει καμία δουλειά να κριτικάρει τις δημιουργίες τους και απλώς οφείλει να προγραμματίζει.
Έχω συμπληρώσει ήδη 10 χρόνια στο web development. Γνωρίζω αρκετά καλά back-end programming αλλά προτιμώ να δουλεύω στον προγραμματισμό του front end — συνήθως βέβαια κάνω και τα δύο.
Έχω βγάλει τα ματάκια μου να μελετάω Web Standards, Accessibility, Usability, Interface Design και Programming, μεθόδους κατασκευής website προσβάσιμων από ΑμεΑ και γενικώς, θεωρώ πως, είμαι εξειδικευμένος στην δουλειά μου. Το οποίο φυσικά, με φέρνει αντιμέτωπο με τις ιδιοτροπίες του WEB DESIGNER...
...ο οποίος έχει φτιάξει τα πάντα στο Photoshop με τις γραμματοσειρές σε points (γιατί «στα 72dpi τα pt είναι ίδια με τα pixels») και όλα τα κουτάκια («χωρίς κουτάκια το περιεχόμενο χύνεται») είναι υπολογισμένα «pixel προς pixel». Ωραία του λέω εγώ αλλά ξέρεις, δεν γνωρίζω εκ των πρωτέρων τι ακριβώς θα φέρει η database εκεί και μπορεί να μεγαλώσει το κουτάκι, να κρεμάσει το gifάκι ή απλώς, ο χρήστης να θέλει μεγαλύτερες γραμματοσειρές! Άσε που μπορεί να έχει μικρότερη οθόνη ή να μην έχει καν οθόνη. Ούτε ποντίκι! Έτσι, χαμηλόφωνα, μην προσβάλω τον δημιουργό…
-Αδύνατον! Αυτό είναι προσβολή στην δουλειά του WEB DESIGNER! Βρες τρόπο να μένουν όλα καρφωμένα!
-Ξέρεις, το internet είναι διαφορετικό μέσο, ο browser ανήκει στον χρήστη και έχει εκείνος τον απόλυτο έλεγχο να κάνει ότι νομίζει με το site μας — ακόμα και -συμφορά που μας βρήκε- να το κλείσει!
-Αποκλείεται. Έχω φτιάξει το τέλειο design, γιατί να θέλει ο χρήστης να μεγαλώσει τις γραμματοσειρές; να μικρύνει το παράθυρο; να πάει σε άλλο site; κλπ...
-Καλά, για να τελειώνουμε, έχεις ήδη κάνει 2 μήνες για 5 Photospιές και μου έχεις αφήσει 1 μήνα για 2 sites, είσαι άσχετος και γύρνα στα έντυπα που έχουν συγκεκριμένες διαστάσεις και δεν πρόκειται κανείς να σου χαλάσει το design, στόκε!
…
Φυσικά το αφεντικό μου είπε πως δεν μπορώ να συνεννοηθώ με «τον κόσμο» και να απευθύνομαι πλέον σε εκείνον.
…
Μετά από αυτό βέβαια, βάζω μια κανάτα καφέ και γυρνάω στον κώδικα, να φτιάξω ένα site όσο καλύτερα μπορώ με τις δεδομένες συνθήκες ενώ ξέρω ήδη όλα τα προβλήματα που θα προκύψουν, οπότε μετά θα πρέπει να επιστρέψω στην αρχή να διορθώσω αυτά που έλεγα από την αρχή και δεν με άκουγε κανείς! Δε βαριέσαι, τουλάχιστον τα έβγαλα από μέσα μου και δεν πάθω κατάθλιψη…